تفاوت كشورهاي پیشرفته و عقب مانده، تفاوت قدمت آنها نيست.
براي مثال كشور مصر بيش از 3000 سال تاريخ مكتوب دارد و عقب مانده است!
اما كشورهاي جديدي مانند كانادا، نيوزيلند، استراليا كه 150 سال پيش وضعيت قابل توجهي نداشتند، اكنون كشورهايي توسعهيافته و پیشرفته هستند
تفاوت كشورهاي عقب مانده و پیشرفته در ميزان منابع طبيعي قابل استحصال آنها هم نيست.
ژاپن كشوري است كه سرزمين بسيار محدودي دارد كه 80 درصد آن كوههايي است كه مناسب كشاورزي و دامداري نيست اما دومين اقتصاد قدرتمند جهان پس از آمريكا را دارد. اين كشور مانند يك كارخانه پهناور و شناوري ميباشد كه مواد خام را از همه جهان وارد كرده و به صورت محصولات پيشرفته صادر ميكند.
مثال بعدي سويس است.
كشوري كه اصلاً كاكائو در آن به عمل نميآيد اما بهترين شكلاتهاي جهان را توليد و صادر ميكند. در سرزمين كوچك و سرد سويس كه تنها در چهار ماه سال ميتوان كشاورزي و دامداري انجام داد، بهترين لبنيات (پنير) دنيا توليد ميشود.
افراد تحصیلکردهاي كه از كشورهاي پیشرفته با همتايان خود در كشورهاي عقب مانده برخورد دارند براي ما مشخص ميكنند كه سطح هوش و فهم نيز تفاوت قابل توجهي در اين ميان ندارد.
نژاد و رنگ پوست نيز مهم نيستند. زيرا مهاجراني كه در كشور خود برچسب تنبلي ميگيرند، در كشورهاي اروپايي به نيروهاي مولد تبديل ميشوند.
پس تفاوت در چيست؟
تفاوت در رفتارهاي است كه در طول سالها فرهنگ نام گرفته است.
وقتي كه رفتارهاي مردم كشورهاي پيشرفته و توسعه یافته را تحليل ميكنيم، متوجه ميشويم كه اكثريت آنها از اصول زير در زندگي خود پيروي ميكنند:
1. اخلاق به عنوان اصل پايه
2. وحدت
3. مسئوليت پذيري
4. احترام به قانون و مقررات
5. احترام به حقوق شهروندان ديگر
6. عشق به كار
7. تحمل سختيها به منظور سرمايهگذاري روي آينده
8. ميل به ارائه كارهاي برتر و فوقالعاده
9. نظمپذيري
آی تی، راه نجات اقتصاد هندوستان
درست در زمانی که شرکتهای بزرگ کامپیوتری دنیا به دنبال کسب سود بیشتر از بازار پر رونق تکنولوژی محصولات متنوع با قابلیتها و البته قیمتهای مناسب را به بازار عرضه میکنند، یک خبر جالب توجه همه تولیدکنندگان و کاربران و خریداران از سرتاسر دنیا را به خودش جلب کرد؛ لپتاپ 35 دلاری به عنوان ارزانترین لپتاپ جهان رونمایی و به بازار معرفی شد.
اما نکته جالب توجه دقیقا اینجا است که ارزانترین لپتاپ جهان تولید کشورهای غربی پیشرو در عرصه تکنولوژی نبوده و در کشور در حال توسعهای مانند هند طراحی و تولید شده است. به این ترتیب این لپتاپ با حضور وزیر توسعه منابع انسانی هندوستان رونمایی شد تا «کاپیل سیبل» اعلام کند که برای تولید انبوه این لپتاپ در حال مذاکره با تولیدکنندگان بزرگ و جهانی است: «ما حالا به جایی رسیدهایم که میتوانیم مادربورد، چیپها، پردازنده، پورتهای ارتباطی، نمایشگر و همه چیز را تنها با قیمت تمام شده 35 دلار در داخل کشورمان طراحی و تولید کنیم».
این لپتاپ مبتنی بر سیستم عامل لینوکس بوده و برای دانشآموزان طراحی شده است. طبق اعلام مقامات دولتی هند، قرار است این محصول برای موسسات آموزشی و از سال 2011 روانه بازار شود. این در حالی است که دولت هند از هدف خود برای کاهش بیشتر قیمت این لپتاپ به 20 دلار و حتی 10 دلار خبر داده است. ارزانترین لپتاپ دنیا محصول کار گروهی از محققان و مهندسان هندوستان در دو موسسه تکنولوژی بزرگ این کشور است.
در این میان، اما آنچه قابل توجه و با اهمیت است، تلاش، برنامهریزی و سرمایهگذاری دولت هندوستان برای رسیدن به چنین موفقیتی است. این کشور میتواند نمونه خوبی از تلاش یک کشور در حال توسعه برای حضور در عرصه رقابتی تکنولوژی که معمولا در انحصار کشورهای غربی است، باشد.
IT صنعتی حیاتی برای اقتصاد هند
صنعت فناوری اطلاعات اگر چه برای کشورهای در حال توسعه صنعتی مدرن به حساب میآید، اما در هندوستان سالها است که مورد توجه بوده است. این صنعت که حالا به عنوان ناجی اقتصاد هندوستان به حساب میآید، کشوری که فقر و فلاکت و بدبختی همواره مهمترین معضل توسعه در آن به حساب میآمده، اما فناوری اطلاعات حالا آنقدر در این کشور رشد کرده است که حجم قابل توجهی از بودجههای دولتی و سرمایهگذاریهای خارجی را به خودش اختصاص داده است. به این ترتیب آمار نشان میدهند که 9/5 درصد از تولید ناخالص ملی و درآمد حاصل از صادرات هندوستان در سال 2009 به صنعت فناوری اطلاعات اختصاص دارد. درست به همین دلیل هم هست که برونسپاری در صنعت IT هند آنقدر رونق دارد که بسیاری از شرکتهای بزرگ تکنولوژی دنیا، بخشهایی از خدمات IT خود را به شرکتهای هندی سپردهاند. با این اوصاف است که درآمد سالانه حاصل از برونسپاری در این کشور تا ماه مارس سال 2009 به 6 میلیارد دلار رسیده است و حتی کارشناسان پیشبینی کردهاند که این رقم تا سال 2020 هم تا 225 میلیارد دلار افزایش پیدا میکند.
یکی از بزرگترین پایتختهای تکنولوژی دنیا
اقتصاد هندوستان تاثیر بسیار زیادی از صنعت فناوری اطلاعات این کشور میگیرد تا جایی که کارشناسان علم اقتصاد با تایید این موضوع معتقدند که این میتواند برای هر کشور به خصوص کشورهای در حال توسعه اتفاق خوبی باشد. اعتقاد آنها این است که تکنولوژی صنعتی مدرن و به روز است که کمتر تحت تاثیر بحرانهای اقتصادی و جهانی قرار میگیرد. به همین دلیل هم وابستگی اقتصادی یک کشور به این صنعت میتواند راه نجاتی برای اقتصاد و البته رشد آن باشد.
آمار نشان میدهند که سهم IT از صادرات نهایی هندوستان در سال 1990 تنها یک درصد بوده است، در حالی که این سهم در سال 2001 به 18 درصد افزایش پیدا کرده است. حالا خدمات مبتنی بر IT در امور روزمره و خدمات عمومی این کشور جریان پیدا کردهاند تا جایی که دیگر پروندههای پزشکی، شکایات بیمهای و حتی مراکز تماسهای تلفنی عمومی این کشور کاملا تکنولوژیک و مبتنی بر فناوریهای روز شدهاند.
آخرین آمار منتشر شده رشد فناوری اطلاعات در این کشور تا پایان سال 2009 اعلام شد. این آمار نشان میدهند که تا پایان سال 2009 هندوستان 37 میلیون و 160 هزار خط تلفن ثابت و فعال دارد و تعداد کاربران موبایل آن به 506 میلیون و 40 هزار نفر میرسد. این در حالی است که تعداد کاربران اینترنت در این کشور به 81 میلیون نفر میرسد که این تعداد تنها 7 درصد از جمعیت این کشور را در بر میگیرد. از طرفی 7 میلیون و 570 هزار نفر از مردم این کشور به اینترنت پر سرعت دسترسی دارند که به این ترتیب هندوستان دوازدهمین کشور بزرگ دنیا از نظر تعداد کاربران اینترنت پر سرعت است. تعداد کاربران اینترنت بیسیم این کشور هم تا پایان ماه نوامبر سال 2009 به 543 میلیون و 20 هزار نفر رسیده است.
هندوستان در حال حاضر 7 مرکز بزرگ و شناخته شده علم و فناوری دارد. این مراکز شامل بنگلور، چنایی، حیدرآباد، پیون، کلکته، NCR و بمبئی هستند که مسوولیت تمام تولیدات و خدمات IT این کشور و حتی بعضی کشورهای دیگر را بر عهده دارند.
اقتصاد مبتنی بر دانش و آموزش
یافتن شغل مناسب میتواند حدود ۳ تا ۱۵ ماه طول بکشد، اما برای از دست دادن آن تنها چند روز یا چند هفته کافیست. در اینجا به ۱۰ مورد از کشنده ترین سموم حرفه ای اشاره میکنیم:
۱ - فقدان مهارتهای اجتماعی:
اندکی محبوبیت میتواند در پیشرفت هر شخص بسیار سودمند باشد. تحقیقات مراجع معتبری چون مرکز تجارت و بازرگانی هاروارد، نشان میدهد که افراد بدون تردید و با کمال علاقه حاضرند با همکارانی که چندان ماهر نبوده اما دوست داشتنی هستند کار کنند و علاقه ای به کار با افراد بسیار ماهر اما فاقد نقاط مثبت شخصیتی ندارند. محققین متوجه شده اند که اگر کارمندی محبوب نباشد، مهارت او هم بی فایده خواهد بود چون توسط دیگر همکاران نادیده گرفته خواهد شد.
۲ - نداشتن روحیه همکاری:
سازمانها و ادارات برای مقابله با کارکنانی که موجب واژگونی کارهای گروهی میشوند، روشهای متعددی دارند. افرادی که مدام با همکاران خود مخالفت کرده و در فضای عمومی به تخریب آنان دست میزنند، دیر یا زود کار خود را از دست میدهند.
۳ - نرسیدن به ضرب العجل:
اگر آخرین فرصت انجام کاری روز چهارشنبه است، تحویل آن در اولین ساعات روز پنج شنبه فایده ای نخواهد داشت. سازمانها به افرادی قابل اتکا نیاز دارند. نرسیدن به ضرب العجل نه تنها رفتاری غیرحرفه ایست ، بلکه میتواند موجب از بین رفتن نتایج کار دیگران و برهم خوردن برنامه کاری افراد دیگر شده، وجهه مدیر شخص را از بین ببرد. هنگامی که تعهدی میدهید، بهترین کار این است که کمتر وعده داده و بیشتر عمل کنید و در صورت لزوم تا صبح بیدار مانده، کار را تمام کنید.
۴ - رسیدگی به امور خصوصی در ساعات کاری:
سیستم پست الکترونیک و تلفن کمپانی، برای امور کاری هستند. تماسهای تلفنی شخصی را به حداقل و کوتاه ترین مدت رسانده و از پاسخ دادن به تلفنهایی که موجب پریشانی شما میشوند، خودداری کنید. در ضمن در ایمیلهایتان از نوشتن مطالبی که نمیخواهید توسط رئیستان خوانده شوند، خودداری کنید بسیاری از سیستمها پیامهای پاک شده را در یک فایل اصلی نگه میدارند.
لازم به گفتن نیست که عده بسیاری از اشخاص به خاطر فرستادن یک ایمیل نامربوط به همه با فشردن دگمه Reply All- موجبات اخراج خود را فراهم کرده اند.
۵ - منزوی بودن:
خود را از دیگران جدا نکنید. در محل کار با افراد هم رشته و همکار خود آشنا شده و با آنها رفاقت کنید. کسانی که ارتباطات موثری ایجاد میکنند میتوانند با اطلاع داشتن از چند و چون کارها، سریعتر از حد معمول مراحل اداری کارها را گذرانده و موفقتر عمل کنند. این اشخاص در تیمهای موفقتر به کار گرفته شده و گزارش کار بهتری دریافت خواهند کرد، زودتر ترفیع گرفته و معمولا در فهرست پاداش هستند.
۶ - ایجاد ارتباط عاشقانه در محل کار:
روابط عاشقانه در محل کار تنها در صورتی که دو نفر در دو بخش کاملا مجزای یک سازمان مشغول به کار باشند مجاز است و در غیر اینصورت اصلا نتیجه خوبی ندارد. اگر رابطه خوب پیشرفت کند، مساله بالاتر یا پایینتر بودن مقام شما از شخص مقابل میتواند مشکلاتی ایجاد کند و در غیر این صورت، در صورت برهم خوردن رابطه، تمام شرکت از ماجرا خبردار شده و زندگی خصوصی شما مورد تحلیل و بررسی همکاران قرار خواهد گرفت.
۷ - ترس از ریسک یا شکست:
اگر به خودتان اعتقاد نداشته باشید، کس دیگری هم به شما اطمینان نخواهد داشت. سعی کنید همواره در حالت توانا باشید. به جای اینکه بگویید "تا بحال چنین کاری انجام نداده ام" بگویید" میتوانم خیلی زود از آن سر در بیاورم". از شکست و اشتباه نترسید. اگر اشتباه کردید، به آن اعتراف کرده و به کار ادامه دهید. از همه مهمتر اینکه هر موقعیتی را به چشم فرصتی برای آموختن در نظر بگیرید. به یاد داشته باشید که به تدریج، ترس از ریسک، بسیار مخربتر از اشباهات احتمالی خواهد بود.
۸ - نداشتن هدف:
شکست در نرسیدن به هدف نیست، بلکه در نداشتن هدف است. برای خود اهدافی درنظر بگیرید و برنامه روزانه خود را بر مبنای رسیدن به آنها تنظیم کنید. اولویتهای خود را بشناسید و بر اموری متمرکز شوید که حامی اهداف شما باشند.
۹ - بی توجهی به ظاهر:
خوب یا بد، ظاهر مهم است. افراد از ظاهر شما نتایج مختلفی استخراج میکنند. پس هرگز با ظاهری آشفته و با البسه نامناسب در محل کار حاضر نشوید. صادق باشید، خوب صحبت کنید و از به کار بردن اصطلاحات عامیانه و عبارات پرکننده چون "به اصطلاح" و "به قول معروف" و... خودداری کنید. تصویر شما باید سرشار از شایستگی، شخصیت و تعهد باشد.
۱۰ - بی ملاحظه بودن:
اتاقها، راهروها، آسانسور و دستشویی و حتی سرویس اداره، قلمرو شخصی شما نیست. مراقب باشید که کجا گفتگویی را شروع کرده، چه میگویید و طرف صحبتتان کیست. لطیفه های ناجور تعریف نکنید، از برملا کردن اسرار شرکت، شایعه پراکنی درباره همکاران و اظهار نظر شخصی درباره مذهب، نژاد، لهجه و رئیس خود بپرهیزید
